Wystawa przedstawia codzienne życie mieszkańców wsi lubaczowskiej z końca XIX i początku XX wieku – czasu rozkwitu kultury ludowej po zniesieniu pańszczyzny. Ważną rolę w życiu lokalnej społeczności odgrywał las, dlatego ekspozycję rozpoczynają narzędzia związane ze zbieractwem, łowiectwem i bartnictwem, które z czasem przekształciło się w pasiecznictwo. Kolejna część pokazuje rolnictwo jako główne zajęcie mieszkańców, od uprawy i zbioru zbóż po ich przetwórstwo. Wystawa przybliża również bogate tradycje rzemiosła – od kuźni Michała Markiewicza, przez garncarstwo z Potylicza i bednarstwo z Lubaczowa, po tkactwo i lokalne stroje ludowe. Aranżacja izby chłopskiej pozwala zajrzeć do wnętrza ówczesnego domu, wyposażonego m.in. w bambetl i malowaną skrzynię wianną z Jaworowa. Całość uzupełniają prace ludowych twórców z regionu oraz kolekcja pisanek wykonanych przez lokalne artystki.