Chałupa sudecka wzniesiona według projektu Carla Grossera z 1912 roku ukazuje charakterystyczną dla regionu jeleniogórskiego architekturę ludową z drugiej połowy XVIII wieku. Budynek o konstrukcji zrębowo-przysłupowej, z drewnianym gontowym dachem i ozdobnym wejściem, prezentuje typowy układ funkcjonalny z przelotową sienią, izbą mieszkalną i częścią gospodarczą. Wnętrza wyposażono w autentyczne meble i sprzęty pochodzące z okolicznych wsi, gromadzone przez dyrektora Hansa Seydla. Centralnym punktem izby pozostaje piec kaflowy z przylegającym piecem chlebowym, wokół którego koncentrowało się życie domowe. Wystroju dopełniają sprzęty codziennego użytku, skrzynie posagowe, warsztat tkacki i tzw. święty kąt z obrazami na szkle przedstawiającymi patronów rolników. Całość stanowi wierną rekonstrukcję dolnośląskiego domu chłopskiego, ukazującą sposób życia i kulturę mieszkańców Pogórza Sudeckiego sprzed ponad dwóch stuleci.