Wystawa: 19.09. – 08.11.2025 r.

Wystawa przedłużona do 22.11.2025 r.

Wystawa indywidualna Cezarego Poniatowskiego odnosi się do starożytnej koncepcji farmakonu – jednocześnie lekarstwa i trucizny. Artysta tworzy reliefy z dywanów, metalowych opasek i elementów wentylacyjnych, odwracając ich strukturę na zewnątrz i zszywając jak rany. Prace pełnią funkcję półprzepuszczalnych filtrów, relikwiarzy dla potencjalnie „niebezpiecznych” substancji, budząc poczucie klaustrofobii i niejednoznaczności. Poniatowski bada materialność i pamięć przedmiotów, wykorzystując codzienne materiały, by wywołać w widzu dyskomfort i refleksję. Jego praktyka balansuje między rzemiosłem, designem a intuicyjną ekspresją, tworząc obiekty na granicy znanego i niepokojącego.