Wystawa: 21.11.2025 r. – 04.01.2026 r.

Kurator: Adam Andrzejewski

W najnowszych obrazach Martyny Czech choroba staje się metaforą egzystencjalnego kryzysu – doświadczenia, które rozsadza codzienność i podważa jej rytm. Artystka z brutalną szczerością ukazuje emocje związane z bólem, rozpaczą i rezygnacją, przekształcając je w intensywny, cielesny język malarski. Dynamiczne, gęste pociągnięcia pędzla budują obrazy o niemal organicznej strukturze, w których fizyczność miesza się z psychicznym napięciem. Czech diagnozuje współczesność jako przestrzeń zbiorowej psychozy, w której jednostka, pozbawiona możliwości komunikacji, uczy się żyć w chorobie. W tej bezkompromisowej ekspresji cierpienia pojawia się jednak cień wolności – prawo do wykrzyczenia własnego bólu i odzyskania głosu.