Wystawa: 31.10.2025 r. – 1.02.2026 r.

Albrecht Dürer, uznawany za najwybitniejszego malarza niemieckiego renesansu, zasłynął przede wszystkim jako twórca wybitnych cykli graficznych oraz realistycznych portretów, w których potrafił oddać psychologiczną głębię modeli. Jego Portret Jakoba Muffela z 1526 roku przedstawia norymberskiego burmistrza w ujęciu skupionym na twarzy, ukazanej z niezwykłą precyzją i surowością wyrazu. W tym samym czasie powstał także portret Hieronymusa Holzschuhera, co sugeruje, że oba obrazy mogły być częścią jednego zamówienia miejskiej rady.

Hans Holbein młodszy, wybitny portrecista działający m.in. w Bazylei i Londynie, zdobył sławę dzięki wyjątkowo realistycznym przedstawieniom angielskiej elity. Jego Portret Hermanna Hillebrandta (?) de Wedigh z 1533 roku to kameralne ujęcie mężczyzny sportretowanego na neutralnym tle, z jednym dyskretnym rekwizytem — rękawiczkami, symbolem wysokiego statusu. Identyfikacja modela pozostaje niepewna, lecz obraz zachwyca charakterystyczną dla Holbeina dbałością o detal i intensywnością spojrzenia sportretowanego.